benetia's profileΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗPhotosBlogListsMore Tools Help

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

benetia andritsaki

Location
March 26

Έξοδος κινδύνου (apo enan anthopopoy agapaw para poly)

cf1a4d1e033c6189.jpg

 

Ήταν οι λέξεις σου

λεπίδες κοφτερές

κι εγώ σε κοιτούσα

με βλέμμα χαμένο στο κενό

και με μια ψυχή

που δε καταλάβαινε

Ύστερα ήρθε εκείνος

ο αβάσταχτος πόνος εντός μου

να με κατακτήσει.

Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν

η τελευταία φορά

που θα σ έβλεπα να κοιμάσαι

θα έσκαβα έξοδο κινδύνου

στα όνειρά σου

να δραπετεύσουν .

Αν ήξερα πως σήμερα

θα σου έδινα το τελευταίο φιλί

θα γέμιζα τα χείλη μου

με φαρμάκι για να μη τα φιλήσει

άλλη από μένα .

Αν ήξερα πως σήμερα

τη πόρτα θα έκλεινες για πάντα

πίσω σου

θα έκρυβα όλα τα κλειδιά

να μη μπορείς να αποδράσεις

φυλακισμένος για πάντα δικός μου

σα κούκλα ψεύτικη μέσα

σε κρυστάλλινη προθήκη

Ήταν η άγνοια που με πρόδωσε

ήταν το αναπάντεχο

που έκανε την αγάπη μίσος .

Ήταν ο πάγος που με πλημμύρισε

κι απλώθηκε σα γάγγραινα

στο κορμί μου.

Άλλο δε μου έμεινε να κάνω

απ το να γράφω και να ξαναγράφω

το μίσος μου πάνω στο πάγο

περιμένοντας τον ήλιο να ξεπροβάλλει .

 

 

«Αφιερωμένο στη φίλη μου Βενετία

που μου το ενέπνευσε».

rocksugar67 Κλειώ Νικολάου
http://blogs.pathfinder.gr/lady-arwen67/

March 06

Στο θυμό της λάβας μου

112428-9d958e2bd4f9a472

Πάντα νόμιζα

ότι ήσουν εσύ που έφυγες

Κατάλαβα όμως

ότι εγώ ήμουν εκείνη

που δεν έμεινα τελικά

Ήμουν όλα όσα αγαπούσες

μα και όσα μισούσες

Νόμιζα πως ήσουν πάντα

ένα βήμα μπροστά μου

Όχι όμως.

Πάντα εγώ

ήμουν ένα βήμα μπροστά σου

κι ας ήξερα

πως πισώπλατα θα με μαχαίρωνες

Δεν αντιλήφθηκες όμως

το μεγαλείο της ύπαρξη σου

αυτής της ύπαρξης

που μέσα από σκοπέλους και

Συμπληγάδες λάτρεψα

Ήταν ο θυμός μου

που μ έκανε να βράζω σαν ηφαίστειο

και να ψάχνω κρατήρα να εκραγώ

Όταν τελικά

η έκρηξη ήρθε

και το μοιραίο φαινόταν

αναπότρεπτο,

η λάβα μου στόχο τη Πομπηία

είχε βάλει

Έκαιγε στο πέρασμά της τα πάντα

Όταν η κρίση περνούσε

και καταλάγιαζε η οργή

μόνο κρανίου τόπος φαινόταν

κι η καταστροφή που είχε προξενήσει

στο πέρασμά της .

Σίγουρος ήσουν τότε

πως δε σε προσπέρασε η λάβα

μα σε είχε παρασύρει

στο χάος

Το χάος τότε δικό του σ έκανε

και στην άβυσσο μου σε παρέσυρε

Φυλακισμένος πια εκεί

δε μπορείς να δραπετεύσεις

Βλέπεις σφιχτά σε κρατώ

σ έχω δέσει μ αλυσίδες στη καρδιά μου

κι ας είναι ασήκωτες και βάρος μεγάλο

για το μικρό μου σώμα

Μα κάθε τόσο αναθαρρεί

και βήματα κάνει μικρά

μα σταθερά

Κι άλλοτε πάλι λυγίζει

και με πιάνουν κλάματα

και θέλω τις αλυσίδες

αυτές να σπάσω,

μ αμόνι και σφυρί

κι  μ  ένα κλίβανο φωτιά γεμάτο

Όταν κάποτε καταφέρω

από πάνω μου να σ αποτινάξω

τότε ψηλά το κεφάλι θα σηκώσω

του ώμους ίσιους θα χω

και τον ήλιο κατάματα

τότε θα κοιτάω ..

 

 

Κλειώ Νικολάου

http://lady-arwen67.pblogs.gr/

February 26

ΜΑΡΓΙΟΝΕΤΕΣ

    105635-__All_the_World__s_a_Stage___by_charquill
 
 

Μαριονέτες είμαστε

σε παιδικό θέατρο

τα  χειροκροτήματα ποτέ σου

δεν  τ άκουσες όμως

πάντα κομπάρσος ήσουν

στο θέατρο του παραλόγου

Τα φώτα της ράμπας

ποτέ σου δεν είδες

μα το χειροκρότημα του ηθοποιού

πάντα από μένα το 'περνες

βλέπεις

ήσουν ο καλύτερος ηθοποιός

της ζωής μου

 
 

October 14

ολα ενα ψεμα!

 

Love_to_Hate__Hate_to_Love___by_evilneil

  Love_by_enragedinfliction

                                       __Your_love_is_a_gun__by_Amiba

Απόψε η ερημιά είναι δική μου
Πάντα δική μου θα είναι.
Συντροφιά και σκιά μου,
σύμμαχος κι εχθρός μου.
Ύπουλα θα τρυπώνει
μέσα στα σεντόνια μου
και τις νύχτες μου θα αφυπνίζει.
Απόψε η ερημιά μου ανήκει.
Ακριβά την αγόρασα
στο υπαίθριο παζάρι
από το γέρο πωλητή .
Πάνω μου τη κουβαλάω
σα σπιρτόκουτο στη τσέπη μου,
σα δάκρυ στα βλέφαρά μου
στο άκουσμα εκείνου
του μελαγχολικού τραγουδιού .
Μέσα μου κυλάει
σαν αίμα μολυσμένο
και κάθε που αυτό εισβάλλει
στη καρδιά μου
εκείνη σταματά ,
για να της δώσει χώρο
να μεγαλώσει
να με κατακλείσει
Απόψε η ερημιά
στάθηκε ανάμεσα
στ’ άστρα και στο φεγγάρι
για να σβήσει το φως τους
να μη βλέπω
να χάσω το δρόμο μου
και μέσα στα σεντόνια μου
τα νοτισμένα από πόθους ατελεύτητους
να κυλιστώ
Απόψε η ερημιά
τρύπωσε στου μυαλού μου
τις γωνιές
σβήνοντας οριστικά
όνειρα χρωματιστά
αφήνοντας μονάχα
το μαύρο
Απόψε η ερημιά
έγινε φίλη μου καλή
και μαζί της τις νύχτες ξαγρυπνάω
περιδιαβαίνοντας
σε μονοπάτια δύσβατα
και χρόνους αλλοτινούς
κρατώντας ασφόδελους και πανσέδες
πίνοντας λίγο αψέντι
που και που
μήπως το χρόνο γυρίσω πίσω
μήπως το τέλος αλλάξω
μήπως την ερημιά μου αρνηθώ …

 

                                                         

the_kiss_of_dawn_by_Princess_of_Shadows

                            

                                                                     Κορμί μετέωρο

 

Σέρνω το διψασμένο μου κορμί

σε αναμνήσεις μακρινές

προσπαθώντας να αδράξω κάτι

από  ακίνητες στιγμές

κάτι από  μνήμες  θολές

κάτι από καυτά φιλιά

κι από κορμιά ιδρωμένα

σε λευκά σεντόνια  

Καυτό φιλί, καυτό κορμί....

Αίμα στη φλέβα τα πέρασα

να κυλούν αργά και να χτυπούν

για να θυμίζουν

Κορμί μετέωρο

και το βλέμμα να  χαϊδεύει το κορμί σου

μέσα από αέρινα πέπλα και απ'  ονειρώξεις ,

ζεστό κύμα, να βυθίζεται εντός σου

κι ο πόθος μου οργή να γίνεται και μένος

που έφυγες

κι ο πόθος μου κόκκινος να περιπλανιέται

ανεκπλήρωτος

σε μακρινές αναμνήσεις

και σε ακίνητες στιγμές

κι καρδιά να χάνει τη λογική της

και το μυαλό να χάνει τη καρδιά του

κι η φλέβα ακόμα να χτυπάει

και να θυμίζει και να πονάει

και να καίει και να κομματιάζει

Έτσι μένουν οι στιγμές ακίνητες

κι αναμνήσεις θολές....

 Κλειώ Νικολάου
http://blogs.pathfinder.gr/lady-arwen67/
Το προφίλ μου

 

                                    

                                    Κόκκινο φιλί 

 

78520-kiss1

άσε τη σιωπή να μιλήσει για μας ,
κλείσε τα πατζούρια
το φως της μέρας μη μας βρει.
Μη με κοιτάς
τα μάτια σου κλείσε
γιατί απόψε όλα τελειώνουνε για μας
το κύκνειο άσμα μας
απόψε θα τραγουδήσουν τα πουλιά
Μην ονειρεύεσαι πιά ,
φυλακή έγινε τ' όνειρο ,
χειροπέδες και μας έδεσε στη μοναξιά
Κοίμησέ με τη νύχτα αυτή στην αγκαλιά σου
φίλησε τα χείλη μου για τελευταία φορά
ό, τι το ξημέρωμα χώρια θα μας βρει
Σκέπασε τα βλέφαρά μου
με της νύχτας πέπλα
κι άσε αγκαλιασμένους
το ξημέρωμα να μας βρεί !!!
 
 
Κλειώ Νικολάου
http://blogs.pathfinder.gr/lady-arwen67/
Το προφίλ μου
 

Χριστούγεννα χωρίς εσένα


Κι αν μου λείπεις ;
Χριστούγεννα είναι
κι οι πευκοβελόνες
μου τρυπούν τα δάχτυλα
Κι αν σου λείπω;
Πρωτοχρονιά είναι
και τα στολίδια θαμπώνουν
μες τα μάτια μου
Σπασμένα στο πάτωμα
πάνω τους πατώ
Τα πόδια μου ματώνουν
μα πιο πολύ στη καρδιά μου φτάνουν
πολύχρωμα κομμάτια κοφτερά
Άλλη μια πρωτοχρονιά
χωρίς εσένα
κι οι μνήμες έρχονται
Αγιοβασιλιάτικο δώρο
σε μαύρο κουτί
Κι άλλα Χριστούγεννα
χωρίς εσένα
και τα αγγελάκια στα δέντρα
δε κρατούν πια καμπανούλες
μονάχα μια λύρα χρυσή
την απουσία σου να τραγουδούν
και του Χριστού τη θεία γέννηση
Τη νύχτα εκείνη όλα γύρω μου γυρνούν
πολύχρωμα κομματιασμένα
Χαραγμένα σ αγαπώ
σε παλιά στολίδια
ξεχασμένα σε υγρό πατάρι
Στολίδια που χάσαν τη γιορτή
και στα αζήτητα μείναν
να θυμίζουν παλιότερες γιορτές
κι ευτυχισμένες στιγμές

 

 
Lists
Photo 1 of 33

Video

http://y outube.com/watch?v=yNkJYqm7xIk

Video

 

Video

 

My Mood Clock

Loading...

Μπορεί ο κόσμος να νομίζει ότι υπάρχει και ζει ακόμη η αληθινή αγάπη αλλά κάνουν λάθος!!!!! Η αγάπη έρχεται πάντα μετά τον ερωτα .Έρχεται όμως;...Μήπως χάνει το μονοπάτι που το οδηγεί σε εμάς;Kάποτε πίστευα ότι υπάρχει αλλά τελικά βγήκα κι εγώ λάθος.Oλο αυτό που εζησα δεν ήταν παρα μόνο έρωτας και συνήθεια στο τελος.

Τι είναι Αγάπη ;
Να δίνεις, λένε ……... , χωρίς να περιμένεις να πάρεις. Να ανέχεσαι χωρίς να δυσανασχετείς.Να υπομένεις χωρίς να βαρυγκωμάς.Στο τέλος η αγάπη όλα τα υπομένει ολα τα ανέχεται και ολα τα ελπίζει.

Η Αγάπη είναι σχετικό μέγεθος ή απόλυτο;
Μάλλον τα πάντα είναι σχετικά και εμπίπτουν στην σφαίρα των προσωπικών αξιών μας. Όταν όμως, πίσω από τις περισσότερες ενέργειες του συντρόφου σου αισθάνεσαι ότι υπάρχει Ιδιοτέλεια, τότε υπάρχει Αγάπη; Μήπως την Αγάπη αυτή θα την χαρακτηρίζατε «τοξική» εφόσον αντί να γλυκαίνει την ύπαρξή μας, τελικά μας αφήνει μια πικρή γεύση; Αγάπη τι δύσκολο πράγμα………! Τι μπορεί να μας οδηγεί να φερόμαστε κατ΄αυτόν τον τρόπο; Η ανασφάλεια ; Οι φοβίες μας; Οι προηγούμενες «κακές» εμπειρίες μας. Η μήπως τελικά ζούμε σε ένα τόσο πολύ ανταγωνιστικό περιβάλλον όπου το μόνο που μετράει είναι η μεγιστοποίηση του συναισθηματικού μας κέρδους; Και σε τελική ανάλυση ποιος εισπράττει «κέρδος» ; Αυτός που δίνει χωρίς να παίρνει ή αυτός που εισπράττει τα πάντα και δεν δείχνει την διάθεση να δώσει;
"Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.

 Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι' αυτό που αξίζουν, αλλά γι' αυτό που σημαίνουν.

Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν

 Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.

  Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος.  Θα ζωγράφιζα μ' ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νιώσω τον πόνο από τ' αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ' αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ' αγκάλιαζα και θα σου 'δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα "σ' αγαπώ" και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη. 

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μάς δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα 'θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω. Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν' το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσέ με", "σε παρακαλώ", "ευχαριστώ" κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.

Please wait...
Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.
Χαιρετήσματα στην πανέμορφη Θεσσαλονίκη...
Aug. 4
kp bxwrote:
June 10
leon leonnwrote:
hi ti kanei benetia eisai kala  pou eisai kathikes ?
 
May 31
βενετια καλημερα!ο χωρος σου ειναι φανταστικος..ομορφες φωτο,χαμογελαστοι ανθρωποι..και η φιλη σου η ποιητρια δυνατη πενα...!και παλι μπραβο..
May 27
a re salonikh!Ραγισμένη καρδιά
May 12